Zdarzyło się komuś wśród plażowego ekwipunku nieść garnek z bobem lub fasolką? Ugotowanymi dodajmy, choć to oczywiste. No właśnie to się nazywa wolność. Można czas spędzić na plaży z dostępem do smażalni lub baru, a można wędrować przez las na plażę z garnkiem bobu. I tak jest dobrze, i siak jest dobrze.

To teraz historia o skakaniu. Był sobie ogród na tyle duży, że udało się w nim wygospodarować świetne miejsce na skoki w dal- szeroka ścieżka z zagonkami z marchewką po jednej i winoroślą po drugiej stronie. Zabawa była, jak to kiedyś mawiano, pyszna. Córki skakały a tatuś sędziował. Dobry czas. A obok był ogród, w którym nie było miejsca na skoki w dal, ale był tatuś, synek i córka. Tatuś poskrobał się w głowę i już po chwili dzieci skakały, a tatuś sędziował. Tym razem skoki wzwyż. A obok były inne ogrody, i tatusiowie, i dzieci. I tatusiowie mogli sędziować, a dzieci skakać, chlupać i biegać. Dobry czas, gdy jeden pomysł przeskakuje z ogrodu do ogrodu.

Rosła kiedyś jabłonka, dawała jabłka żółte w prążek jak piżamka. Objadały się nimi dzieci i robaczki, bo to w naturze było, a w tej dzieci i robaczki nie przeszkadzają . Jabłonka miała jedną gałąź fantastyczną, na której tak do trzydziestu kilo człowieka siedziało wygodnie, a bywało, że wisiało albo się huśtało na huśtawce z liny i deseczki a czasem z opony. W naturze nie każda jabłonka wydaje owoc. Ale każda jabłonka daje cień. Tylko nie można nieowocującej jabłonki męczyć, przycinać, żeby rodziła. Niech rośnie taka jak jest- i ptaki się nią cieszą, i robaczki, i dzieci. Piękna jesteś jabłonko.

A co się stało z tą, która owocowała? Już jej nie ma, ale …. w ogrodzie są dwa drzewka, wyrosły z pestek wyplutych przez dzieci. Nikt drzewek nie wspomagał. Jedno daje owoce żółte w prążek jak piżamka, a drugie daje cień.  Bo w naturze wszystko jest możliwe i wszystko ma swoje miejsce.

Było tak. W ogrodową przestrzeń jadalną powróciły po wielu latach czarne porzeczki. Wyrosły dorodne krzaki i zapowiadały się niezłe owoce. I wtedy porzeczkę zaatakowało coś. A że się chemii unika, to trzeba było cosiowi zaradzić ręcznie. Listek po listku wszystkie zaatakowane się obrywało, ale gałązki porzeczki kruche są i się jedną złamało. Żal wyrzucać zieloną gałązkę, niech posiedzi parę dni w wazonie. Zadomowiła się i ukorzeniła, a owoce nie opadły, tylko zaczęły dojrzewać. Ale heca? Nie, taki ogród, w którym ukorzeniają się patyczki wtykane jako podpórki dla fasolki,  pestki zgubione w drodze na kompost wyrastają w melony na ścieżce, nawet palma daktylowa z kompostu trafiła na salony. Może warto siać i sadzić… wszędzie…