Rosła kiedyś jabłonka, dawała jabłka żółte w prążek jak piżamka. Objadały się nimi dzieci i robaczki, bo to w naturze było, a w tej dzieci i robaczki nie przeszkadzają . Jabłonka miała jedną gałąź fantastyczną, na której tak do trzydziestu kilo człowieka siedziało wygodnie, a bywało, że wisiało albo się huśtało na huśtawce z liny i deseczki a czasem z opony. W naturze nie każda jabłonka wydaje owoc. Ale każda jabłonka daje cień. Tylko nie można nieowocującej jabłonki męczyć, przycinać, żeby rodziła. Niech rośnie taka jak jest- i ptaki się nią cieszą, i robaczki, i dzieci. Piękna jesteś jabłonko.

A co się stało z tą, która owocowała? Już jej nie ma, ale …. w ogrodzie są dwa drzewka, wyrosły z pestek wyplutych przez dzieci. Nikt drzewek nie wspomagał. Jedno daje owoce żółte w prążek jak piżamka, a drugie daje cień.  Bo w naturze wszystko jest możliwe i wszystko ma swoje miejsce.